Her gün biraz daha ölüyor nedensellik. Neden?
Genlerimize korku unsuru olarak işlenen bireysel faktörler (en başta yalnızlık) nedeniyle sürekli ÜREtim peşinde koşan insan, çoğalma ve çoğaltma kavramlarına esir düşeli birkaç yüzyıl oldu. Ne mi oldu?
Her saniye 8 milyar permütasyona bağlı değişken olasılık ve bununla başa çıkmaya çalışan minik mavi gezegenimiz.
Kırılgan ve yüzeysel üre-timler nedeniyle nihai amacını kaybedip, sadece varolmanın gölge yanını yansıtan milyarlarca beden. Ve tabi ki bu zarif bedenlerden kaçmaya çalışan ruhlar.
Ruhlarımızı (enerji,karma vb) daha geniş alanlara açarak yoğunluğunu ve saflığını hıza, hazza, hazıra değişiyoruz.
Ruhun en güçlü olduğu yer yokluğa en yakın olduğu nokta olabilir mi? Belki de sadece saçmalıyorumdur.
Öğrenmek dileğiyle.
Yazar: MURAT ÖZDEMİR