Sınırları olmayan bir şeyi algılayamayacağımı düşünürdüm. Belki de sonsuzluğun önündeki ikinci büyük engel zihnimdir. (İlkinin hala bedenim olduğuna inanıyorum.)
Yokluğun sonsuzluğu ile henüz ilgilenmiyorum. Var olmanın sonsuzluğu hareket varsa mümkün olabilir. Bunun sonucunda sonsuzluk kavramı bir eyleme indirgenmiş olsaydı şu zamana kadar sadece “üremek” derdim.
Fakat sonsuzluğu zihnimde değil kalbimde aramaya başladığımdan beri gördüm ki burada sadece “sevmek” eylemi var.
Neden aşk değil diye düşünenler olacaktır. Aşk kendinizi bir kereliğine terk ettiğiniz zamanın zihninizden hiç silinmeyecek bir kusurudur. İkinci kez yaşanmasına izin verilmez.
Oysa sevgi ruhun varoluşa karşı verdiği tüm tepkilerin temelidir ve sonsuzluğa aktaracağımız yegane eylem olabilir.
Yazar: MURAT ÖZDEMİR